Εκύλησε η Γκράντιστα


Στη Γκράντιστα τρεις κοπελιές

Μαζεύανε χαμομήλι

Ακούσανε κάτι βροντές

Ο ήλιος πριν να γύρει

 

Στου Λέχοβου τη ράχη άστραφτε

Στα Ασπρόγεια βροντούσε

Στο Σκλήθρο βρόχα έπεφτε

Το Γκάρλο δεν τη χωρούσε

 

Η βρόχα εδυνάμωνε

Κυλούσανε τα βράχια

Ο χείμαρος εφούντωνε

Πλημμύριζε τα χωράφια

 

Ανέβηκαν σε μια πλαγιά

Προσπάθησαν να σωθούνε

Τις πλάκωσε η βουνοπλαγιά

Και δεν μπόρεσαν να βγούνε

 

Άσε με εμένα Γκράντιστα

Έχω άνδρα που με αγαπάει

Με αγαπάει έμπιστα

Ο δόλιος θα με πενθάει

 

Άσε με και ‘μένα σε παρακαλώ

Γιατί θα με ζητάνε

Έχω αδελφή και αδελφό

Αυτοί θα με πενθάνε

 

Η Τρίτη λέει και αυτή

Σαν είδε το βουνό να κυλάει

Έχω μανούλα μοναχή

Αυτή θα με πενθάει

 

Και το βουνό απήντησε

Χωρίς αμφιβολία

Με ψηλή βροχή της ράντισε

Χωρίς μετάνοια καμία

 

Το ανδρόγυνο πενθεί μια χρονιά

Τα αδέλφια ως τρία χρόνια

Εσένα η μανούλα σου

Θα σε πενθεί αιώνια

No comments:

Post a Comment