Δυο γλάροι

Δυο γλάροι πετούσανε ψηλά

Για κάτι να βρουν να φάνε

Κοιτούσανε να δούνε χαμηλά

Θα τρώγανε ότι και να ‘ναι

 

Και ξαφνικά σε κάτι νερά

Είδαν αμέτρητα πουλιά

Πετούσαν τριγύρω με χαρά

Κάνοντας θόρυβο και σαματά

 

Στη λίμνη ψάρια αρπάζανε

Σαν καλεσμένοι σε δείπνο

Οι δυο γλάροι νομίζανε

Σαν να ‘τανε στον ύπνο

 

Αμέσως προσγειωθήκανε

Και οι δυο τους τα ‘χανε χάσει

Στο ψάρεμα χυθήκανε

Ο ένας κιόλας το είχε πιάσει

 

Σαν σύννεφο πηγαίνανε

Τα ψάρια δεξιά και αριστερά

Αρπάζανε από ένα και έφευγαν

Για να τα φαν πιο μακριά

 

Σαν είδε ο γλάρος τον φίλο του

Κρατούσε ένα ψάρι

Πετάχτηκε επάνω του

Το πιάνει απ’ το κεφάλι

 

Τραβάει ο ένας απ’ την ουρά

Ο άλλος απ’ το κεφάλι

Και δώστου πετάνε πιο ψηλά

Τους είχε πιάσει ζάλη

 

Βλέπει ο αετός από ψηλά

Και κουνάει το κεφάλι

Βουτάει αμέσως ορμητικά

Τους τ’ άρπαξε το ψάρι

 

Μείνανε μπουκάλα στα ψηλά

Δυο θεότρελοι γλάροι

Με τόσα ψάρια πολλά

Μαλώνανε για το ίδιο ψάρι

 

Προσγειώθηκαν κάτω στα νερά

Μα τίποτες δεν είχε μείνει

Γιατί ήτανε πια αργά

Άδειασε όλη η λίμνη

 

Το θέμα είναι ότι και ο άνθρωπος

Σαν γίνει πλεονέκτης

Παύει να ‘ναι φιλάνθρωπος

Του αρέσει να ‘ναι κλέφτης

 

Ξέρω δυο αδέλφια απ’ ένα χωριό

Ξεφύγανε απ’ τη μιζέρια

Σκληρά δουλέψανε και οι δυο

Με ότι τους πιάνανε τα χέρια

 

Άνοιξαν εστιατόριο

Έρχονταν τα λεφτά σαν κύμα

Πέσανε στο εμπόριο

Ξεχάσανε τα χρόνια εκείνα

 

Ο ένας έκλεβε λεφτά

Ο άλλος υλικά

έτρεχαν ποτάμι τα λεφτά

Μα δεν κρατούσαν δεκάρα καμιά

 

Μαλώνανε οι δυο τους για λεφτά

Μαλώνανε για την Lora

Ερωτευτήκανε και οι δυο

Την Lora τη σερβιτόρα

 

Ξυπνήσανε ένα πρωί

Βλέπουν απέναντι άλλο μαγαζί

Εκεί περιμένανε σειρά

Σ’ αυτούς δεν είχε μείνει ούτε η ουρά

 

Η Ντόρα πήγε απέναντι

Της τάξανε του πουλιού το γάλα

Με το πολύ το έναντι

Μείνανε οι δυο τους μπουκάλα

 

Οι γλάροι πετάξανε ψηλά

Βρήκαν αλλού ψαράκια

Αυτοί που είχαν τόσα πολλά

Μείνανε δυο μπατιράκια