Ο αμαρτωλός

Ένας φτωχός κακόμοιρος

Απ’ το μικρό χωριό

Θα ‘θελε να ‘ναι καλόμοιρος

Αγάπαγε το Θεό

 

Θεέ μου βοήθα με και με

Να βρω κάτι να φάω

Να ‘χω κι εγώ λίγο μεζέ

Πες μου που πρέπει να πάω

 

Σαν να του απάντησε ο Θεός

Πίσω από μια πορτούλα

Όπως ονειρευότανε αυτός

Να σου μια όμορφη κοτούλα

 

Βλέπει δεξιά και αριστερά

Μη δει το νοικοκύρη

Και σκέφτηκε τότε αμαρτωλά

Που το ‘χω το κλαδευτήρι;

 

Και πριν την πάει για σφαγή

Πάει να εξομολογηθεί

Γιατί είσαι τέκνο μου στενοχωρημένος

Μήπως είσαι ερωτευμένος

 

Πάτερ μου αμάρτησα

Και έκλεψα μια κότα

Τη βρήκα ολομόναχη

Πίσω από μια πόρτα

 

Γονάτισε παιδί μου εκεί

Και κάνε την προσευχή σου

Και μη στενοχωριέσαι πολύ

Ο Θεός θα ‘ναι μαζί σου

 

Τελειώνοντας την προσευχή

Βγαίνει έξω στην αυλή

Η κοτούλα που ήταν στο σχοινί

Είχε πια εξαφανιστεί

 

Δεν πέρασε πολύς καιρός

Πάλι στην εκκλησία ο αμαρτωλός

Παιδί μου είσαι ξαφνιασμένος

Πρέπει να είσαι ερωτευμένος

 

Αυτή τη φορά παππούλη μου

Η αμαρτία είναι μεγάλη

Μου ήρθε στα χέρια Θεούλη μου

Μια ζωντοχήρα άλλη

 

Την προσευχή σου τέκνο μου

Πέσε στα γόνατά σου

Ποια είναι αυτή βρε αγόρι μου

Αυτή που μένει κοντά σου;

 

Αχ βρε παππούλη μου πονηρέ

Την κοτούλα την έφαγες για μεζέ

Όμως αυτή η ζωντοχήρα

Είναι μόνο δική μου μοίρα