Σεπτέμβριος 1947 Σκλήθρο

Ένα Σεπτεμβριάτικο πρωινό

Ηλιόλουστη ήταν η μέρα

Κόσμο γεμάτο το χωριό

Όπως και κάθε μέρα

 

Οι άνδρες όλοι μαζεύονταν

Στου Μίσλε τη γωνία

Και δεν πολύ αστειεύονταν

Είχαν μεγάλη αγωνία

 

Ο ντέντο Μήτος καθότανε

Κάτω απ’ το παράθυρό του

Με χωριανούς χαιρότανε

Μαζί με τον εγγονό του

 

Τα προβατάκια βόσκανε

Εις τη βουνοπλαγιά

Τα κουδουνάκια ακούγονταν

Σαν μουσική στα αυτιά

 

Ο αγελαδάρης κόντευε

Στο Τσέρνετς με το κοπάδι

Οι νοικοκυρές ετοιμάζανε

Για κάτι να φάνε το βράδυ

 

Το αγεράκι φύσαγε απαλά

Κόντευε το μεσημέρι

Ήταν ωραία στο χωριό

Σαν δεύτερο καλοκαίρι

 

Τα αλογάμαξα ακούγονταν βροντερά

Πάνω στα καλντερίμια

Τρέχανε να μαζέψουν τα σπαρτά

Πατάτες και τριφύλλια

 

Φωνές παιδιών ακούγονταν

Σε όλα τα δρομάκια

Πηδούσανε ακούραστα

Αθώα πλασματάκια

 

Ακούστηκε τότε ξαφνικά

Μία ριπή πολυβόλου

Ξέρανε όμως απ’ άλλες φορές

Ακολουθούν τα κανόνια

 

Διαταράχτηκε η ηρεμία

Και για άλλη μια φορά

Και με μεγάλη ψυχραιμία

Συμμαζεύανε όλα τα μικρά

 

Τρέχανε όλοι στα σπίτια τους

Για να προφυλαχτούνε

Πριν πέσουν κανόνια στο χωριό

Να πάνε να κρυφτούνε

 

Και ένα εννιάχρονο κοριτσάκι

Που είχε πάει στη γιαγιά της

Έλειπε απ’ το σπιτάκι

Και τρελαινόταν η οικογένειά της

 

Μα η μπάμπω Λένα είχε μια προαίσθηση

Μα δεν μπορούσε να την ερμηνεύσει

Τρεις φορές τη συμβούλευσε

Και ύστερα την προβόδισε

 

Κάτη μου σε παρακαλώ

Για να μην πάθεις καμιά ζημιά

Στο λέω για δικό σου καλό

Μην πας απ’ του Μίσλε τη γωνία

 

Να πας από τη μαμά Γκάφα

Και να κρυφτείς εκεί

Πήγε ως την αυλόπορτα

Μα ήτανε κλειστή

 

Χώθηκε από κάτω να κρυφτεί

Και φώναξε τη γιαγιά της

Μα όλοι μέσα είχανε μπει

Κανείς δεν ήταν κοντά της

 

Έξι κανόνια ρίχνανε

Τριγύρω στη γειτονιά

Ώσπου να πετύχουνε

Του Μίσλε τη γωνιά

 

Ο έβδομος τότε έπεσε

Δίπλα από τη γωνία

Σε μια αχυρώνα έκραξε

Κάνοντας μεγάλη ζημία

 

Ο Μίτο Στόικος σκοτώθηκε

Και ο Τάσος ο εγγονός του

Ο Ντίνκας ο Κούγιος και αυτός

Μαζί με το άλογό του

 

Και ο Αγωγιάτης απ’ το Ξινό Νερό

Που έκανε τη δουλειά του

Εκεί του ήτανε γραφτό

Να βρει το θάνατό του

 

Κλάματα, κραυγές και πανικό

Θλίψη πλημμύρισε το χωριό

Το ωραίο αυτό το πρωινό

Κατέληξε σε θρήνο ιστορικό

 

Τρέξανε μεγάλοι και μικροί

Να δουν τι έχει γίνει

Είδαν μια άδικη οργή

Που τάραξε τη γαλήνη

 

Είναι ένα κομμάτι θλιβερό

Από την εποχή εκείνη

Και παρακαλούμε το Θεό

Να ‘ναι αιωνία τους η μνήμη