Το αγαπημένο ζευγάρι

Ο Γιώργος ο ρεστοραντζής

Είχε ένα μικρό μαγαζάκι

Ήταν και πολύ μερακλής

Βοήθαγε και η κυρά λιγάκι

 

Πήγαινε αυτός τα πρωινά

Ετοίμαζε την κουζίνα

Ερχόταν η κυρά του πιο αργά

Και δουλεύανε οι δυο τους φίνα

 

Έτσι δουλεύανε μαζί

Το αγαπημένο ζευγαράκι

Μαζί ήτανε βράδυ-πρωί

Δουλεύανε με μεράκι

 

Μια μέρα ήρθε η κυρά

Και δεν αισθανότανε καλά

Άσχημα όνειρα λέει έβλεπε ξανά

Και την πονούσε η κοιλιά

 

Τρέχα στο σπίτι μικρό μου μωρό

Στο λέω με το θάρρος

Κάνε δεκαριά πίτες σε παρακαλώ

Πριν να σε πάρει ο Χάρος

 

Και βαλ’ τες στην κατάψυξη

Στο κάτω το ψυγείο

Να ‘χω να τρώω ως την άνοιξη

Πριν να μου πεις το αντίο