Από αυτά που θυμάμαι

Καβάλα στα γαϊδουράκια μας

Μαζί με τον Αργύρη

Με τα λαστιχένια παπουτσάκια μας

Στου Αμυνταίου το πανηγύρι

 

Είχαμε από εφτά δραχμές

Να φάμε και να πιούμε

Τα μαζέψαμε από μικρές δουλειές

Για να ικανοποιηθούμε

 

Γέμισε ο δημόσιος από παιδιά

Κάρα και πεζοπορία

Γαϊδούρια έβλεπες πολλά

Και κούρσα από καμία

 

Στο πανηγύρι φτάσαμε

Είχε εκεί κρύο μπούζι

Της Σωτήρας τα κεφτεδάκια φάγαμε

Και από ένα κουλούρι

 

Στις λοταρίες πέσαμε

Χάσαμε τα λεφτά μας

Τα γαϊδουράκια τα χάσαμε

Τελείωσε η χαρά μας

 

Τα γαϊδουράκια λύθηκαν

Και φύγανε στο χωριό

Και πριν έρθει το δειλινό

Πεζοπορία εμείς οι δυο

 

Εις το χωριό εν τω μεταξύ

Ξεφλούδιζαν καλαμπόκια

Γέλια, τραγούδια και κρασί

Και ερωτικά παιχνιδάκια

 

Απόψε θα ξεφλουδίζανε

Στη δική μας γειτονιά

Κολοκυθιά θα παίζουμε

Θα έχει κορίτσια πολλά

 

Με λάμπες, φανάρια και κεριά

Έλαμπαν όλες οι στέγες

Μα καμιά φορά δεν θυμόμασταν

Να απλώνονταν οι φλόγες

 

Στοίβα τα καλαμπόκια

Τσούρμο από παιδιά

Δωρεάν ψυχαγωγία είχαμε

Τα χρόνια εκείνα τα παλιά

 

Την κολοκυθιά παίζαμε

Καθένας τον αριθμό του

Και όλοι προσπαθούσαμε

Να χάσει ο διπλανός του

 

Έχω μια κολοκυθιά

Που κάνει τρία κολοκύθια

Το τρία ήταν αφηρημένος

Γιατί ήταν ερωτευμένος

 

Χάνοντας το παιχνίδι του

Έπρεπε να τιμωρηθεί

Κατάπινε την περηφάνια του

Και σηκωνόταν όρθιος να πει

 

Αυτήν που αγαπώ

Απόψε είναι εδώ

Και φοράει φούστα με καρό

 

Έσκυβε το κεφάλι η κοπελιά

Κοκκίνιζε το πρόσωπό της

Γελούσανε όλα τα παιδιά

Βγήκε το μυστικό της

 

Τα καλαμπόκια τα βράζανε

Ο παππούς και η γιαγιά

Στην πογιάτα τα προφυλάγανε

Μην τα κλέψουν τα μικρά παιδιά

 

Τα πιτσιρίκια απ’ έξω τρέχανε

Σαν τα μικρά λυκάκια

Κλεμμένα καλαμποκάκια τρώγανε

Στα φεγγαρόλουστα σοκάκια

 

Και έτσι η δουλειά μας γινότανε

Το λέγαμε ουριντίτσα

Χωρίς λεφτά γλεντάγαμε

Βλέποντας όμορφα κορίτσια